Pukky met Niesziekte:

Ja ik ben een geluksvogeltje dat ik op tijd behandeld ben geworden.

Luckey Luckey me.

  

O o o was  ik dat toen ?

 

Ik heb deze foto's van Pukky niet altijd op deze site liggen gehad.

Dacht dat zielige hoopje ga je toch niet zo tonen.

Maar naderhand anders gedacht.

Aleen al om te laten zien hoe ze was en hoe prachtig ze er nu uitziet.

 

na de behandeling.

Yep dat ben ikkie en ik heb wenkbrouwtjes !

Toen ik Pukky voor het éérst zag, lieve hemel wat een klein gevalletje het zag er niet uit.

Dicht geplakte oogjes.

Het ademen uit het neusje hoorde potdichtzittend aan

er kwam een goene sliert uit haar neusje

en het floepte ook weer naar binnen.

Het vachtje was slecht.

De behandeling 10 dagen lang:

2x per dag antibiotica een poeder aan te lengen met water en 3x maal per dag oogzalf.

Het vachtje werd bespoten tegen vlooitjes uit een spuitflacon 6 weken werkzaam.

6 weken later nog eens herhaald.

Daarna mocht ze de gewone pipetjes tegen vlooitje krijgen.

En uiteraard meerdere ontwormings kuren, die waren wel nodig hoor.

Jullie kunnen het geloven of niet maar bij Pukky kwamen de wormpje uit het neusje.

Pukky bivakkeerde met haar familie op een verlaten boerderij.

Ze kwam naar me toe louter en alleen op mijn stem immers zag ze niets of niet veel.

Ze moffelde zich helemaal in mijn wollen vest en bleef daar liggen.

Daarmee alleen al had ze mijn hart gestolen.

Toen de vraag wat doen we?

Het was helemaal aan mij, verstand en gevoelens lagen 2 dagen in de clinch.

Kon ik Puk zo aan haar lot over laten NEE.

Maar er was ook nog een poes Snuutske op dat moment 5 1/2 jaar.

Mijn mening zet niet zomaar een kitten bij een al wat oudere kat als je geen goede reden heb.

De al wat oudere kat is gewend alleen te zijn accepteerd zo'n kitten niet zomaar.

MAAR wij hadden een goede reden dus.

En ja mijn vermoedens kwamen uit.

De Gewennings periode van Snuutske:

 

Snuutske pakte haar koffertje en is boven gaan bivakkeren.

Daar deed ze niets ander dan maar liggen te liggen.

Vertikte het om naar beneden te komen om te eten.

Ik haalde haar naar beneden, niks... rechtsomkeer naar boven.

Dus ik bracht haar het eten boven.

Dankbaar kwam ze meteen naar me toe en gaf kopjes .

Ik was ook helemaal van slag, ik had problemen verwacht maar dit niet.

S'avond probeerde ik het opnieuw haar naar beneden halen, de kamer deur dicht zodat ze niet weg kon.

In de hoop dat.....

Maar nee ze moest met alle geweld terug naar boven.

Dus verder niet dwingend liet ik haar weer gaan.

Wat deed mij dat pijn, Snuutske was Snuutske niet meer.

Je mag niet je oudere kat opzij zetten voor een ooo zo leuk jong speels kitten.

Ik heb in die periode van gewenning heel vaak boven gezeten met Snuutske om haar het gevoel te geven,

dat ook zij er nog altijd bij hoorde.

En ik merkte heel goed dat ze aandacht wilde.

Zonder Pukky kwam ze eens om de andere dag zoiets bij mij mouwtje sabbelen.

En in die periode zeker 3 maal per dag als ik bij haar zat.

Plots begon ze weer eens naar beneden te komen niet voor heel lang, en het was dan ook blazen en grommen

naar Pukky, maar oké het was een begin.

Beetje bij beetje bleef ze langer beneden en toen was het boven bivakkeren over goddank.

Ze zijn geen dikke maatjes maar er zijn toch momenten dat ze met de neusjes tegen elkaar staan.

Ze lopen elkaar veel na en soms zie je Snuutske in een houding alsof ze toch wel effe met Pukky wil spelen.

Ja en als je dan ziet hoe Pukky is opgeknapt van een lelijk eendje naar een mooie zwaantje,

dan zie je en weet je waar je het voor in huis hebt gehaald.

Het is een appart "one of its kind" adhd helleveegje maar ozo lief.

Ze is altijd vrolijk en aanhankelijk.

Er zijn site die vermelden dat niesziekte wel degelijk dodelijk kan zijn niet zo zeer de ziekte zelf maar als de

diertjes niet kunnen zien weten ze niet waar het eten staat en ze ruiken het niet en niet eten

leidt tot de hongersdood.

Ik geloof daar in.

En ben me dan zelf dankbaar Pukje toch in huis te hebben gehaald.

Want die keuze ruste op mijn schouders.

Maar de gewennings periode van Snuutske was alles behalve leuk.

Oppeppende woorden van het personeel van mijn dierenarts mijn partner en

Heidy van de cattery Vlaflip "hoe ouder de al aanwezige kat hoe langer de gewennings periode"

Maar het komt goed.

Alleen op het moment dat ik erdoorheen moest, leek er geen einde aan te komen aan het gedrag van Snuutske.

Ik had mijn ervaring al met de in memory katten Cindy en Mickey

Cindy was 2 jaar toen Mickey erbij kwam en dat ging al moeizaam.

Maar bijlange na niet te vergelijken met Snuutske.

De dag dat we Pukky voor goed in huis haalde.

Snuutske lag in haar rieten bankje helemaal onder een fleece deken gemoffeld.

Ik kwam binnen met Pukske en riep op Snuutske, eerst helemaal niks,

toen ik nog eens riep kwam een pootje onder de fleece deken vandaan even later haar kopje.

BENG wat een blik van Snuutske die was compleet verstijfd.

En liet meteen weten Pukske NIET te moeten.

Na een nachtje slapen een frisse montere Snuutske kwam ontbijten.

Ik hoorde haar denken "Het was maar een nachtmerrie die is nu voorbij"

Al lopende naar haar bakje eten ziet ze Pukky "Vreselijk... ik droom nog steeds" dacht Snuut.

"Ga de hele dag slapen dan is het echt voorbij"

Sávonds riep ik haar om te komen eten en ja hoor ze kwam meteen ze ziet weer Puk en de maat was vol.

Het was doorgedrongen geen nachtmerrie maar werkelijkheid een blijvertje dus.

Ze pakte haar koffertje en vertrok naar boven.

Zolang als Pukske echt klein was heeft Snuutske nooit niet één pootje naar haar uitgehaald

nee dat kwam later wel.